ErvaringenErvaringen Permanente Groep Training
Rutger van Drongelen
Ga ik met iedereen met wie ik een relatie heb de confrontatie aan of zeg ik niet alles om het vooral netjes te houden?
De Permanente groep heeft mij geleerd om écht open te communiceren, geen achterkamertjes gesprekken, maar altijd zeggen wat je voelt, onverbloemd, net zoals mijn kinderen dat doen, alles wat we na ons 7e jaar afleerden gewoon weer doen, vertrouwen op je gevoel, je onderbewuste laten spreken.
Ook na deze training, die mijn relatieleven (en dat is breed) veranderde hou ik contact met "mijn" groep en met andere PG-ers, er "zit niks meer tussen", elke keer als we elkaar weer zien, en dat waarderen we allen steeds weer, groeit de diamant van onze groep en voel ik me gesteund door alle mensen van m'n groep.
Er zijn geen woorden die beschrijven wat "het" doet, maar het voelt goed, beter best!
Met vriendelijke groet,
Jopportunity B.V.
Rutger van Drongelen
Paul Booms
Lieve Bart en Merijn,
We zijn met De Tijd, zoals jullie weten, nog maar net begonnen, maar daarom nietemin mijn ervaringen.
Even een braindump van mijn ervaringen in de PG.
Echt in kontakt komen met anderen.
Voelen en weten dat er anderen (alle pg-ers) achter me staan.
Het leven (klinkt dramatisch maar is het niet) anders zien, in een andere context plaatsen, meer gericht op "in kontakt zijn".
Nu kan ik ook zien dat ik met sommige mensen helemaal geen kontakt heb en dat dat in sommige situaties ook helemaal niet nodig is. B.v. op m'n werk heb ik zo'n "niet kontakt".
Ik zie nu ook dat ik met bepaalde mensen juist kontakt heb en waardeer dat ook zeer!
Resultaat: Persoonlijk groei en echt kontakt!
Warme groet,
Paul
Nicolette Hasper
Voor ieder die zichzelf en anderen wil leren kennen is dit een fascinerende
zoektocht, never-ending.
Hartelijke groet, liefs,
Nicolette
Peter Roovers
Mijn verhaal begint eigenlijk pas ergens in september 1999, toen ik als vader van twee meiden, samen met mijn echtegenote had besloten om na een relatie van 17 jaar te gaan scheiden.
Een weloverwogen beslissing, welke toch ook wel als donderslag bij een heldere hemel bij mij binnenkwam, ondanks de vele boodschappen van buitenaf. En zoals vele mannen dat schijnen te doen, stortte ook ik mij al na twee maanden weer in een nieuwe relatie.
En ja, ik hoor jullie al denken.
Werkzaam bij het ministerie van Defensie liet ik mijn werkzaamheden en mijn privé leven heel aardig door elkaar heen lopen. Lekker in de slachtofferrol kruipen en jezelf heel zielig voelen. Het werkte echt perfect en er zat ook een hoop rottigheid in mij.
Op een bepaald moment moesten alle neuzen op de afdeling, waar ik werkzaam was, weer in één richting komen en onze toenmalige manager bracht ons in contact met Bart en Merijn.
Het was toen alleen nog voor een teambuilding sessie en niet eens voor mijzelf privé. Hier werd al snel bij Bart en Merijn duidelijk dat ze te maken hadden met iemand die overladen was met emoties en toen al een hele grote slachtofferrol.
De informatie en handvatten welke mij tijdens deze, 3 dagen durende, sessie werden aangereikt hebben mij toen al aan het denken gezet. Helaas was ik toen niet in staat om al deze informatie op mijzelf te projecteren en te gebruiken. Zakelijk gezien ging het vanaf dat moment wel beter, maar privé bleek nog steeds een grote puinhoop te zijn.
Nadat in september 2003 mijn relatie wederom op de klippen liep, werd het alléén maar nog erger en ik kroop nog verder in de slachtofferrol en er was geen land meer met mij te bezeilen. Lekker zielig doen en vooral niet naar mijn eigen ik kijken, want daar was ik inmiddels suprieur in geworden. Helaas verviel ik wederom in dezelfde fout om werk en privé door elkaar te laten lopen. Tijdens een funktioneringsgeprek met mijn manager werd mij een laatste kans geboden. Ik moest en wilde daarvoor met mijzelf aan de slag.
En lees, hier begint mijn tijd weer te gaan leven in plaats van te blijven overleven.
In april 2004 ben ik naar Bart en Merijn gegaan om de cursus TPS te volgen om mijzelf weer terug te kunnen vinden. Dit was voor mijn eigen persoonlijkheid een zeer confronterende cursus en hierin werd mij heel duidelijk gemaakt dat ik alles mocht, mits ik daarvan de consequenties maar wel zou aanvaarden en dat als ik de consequenties niet zou willen aanvaarden, de dingen dan ook niet moest doen.
Met deze wetenschap kon ik weer rustig op zoek naar mijn eigen persoonlijkheid.
De reacties in mijn omgeving waren in de trend van: "Wat is met jou gebeurd?" of "Hoe heb je dat voor elkaar gekregen?" maar toch ook wel van "Die is gek geworden hoor !!" of "Die is ziek en moet zich laten helpen !!".
Nou zijn het vooral dit soort opmerking welke mij hebben doen beseffen dat ik dingen ben gaan ondernemen, welke ik hiervoor nooit gedaan zou hebben. En wel, het kijken naar mijzelf en bovenal mijn eigen kracht. Vooral de wetenschap dat ik ook alles mag, mits ik de consequensties ervan maar aanvaard, heeft mij zo enorm sterk gemaakt.
Door op deze manier tegen het leven aan te kijken, heb ik ook geleerd dat ik MIJZELF mag waarderen zoals ik ben. IK BEN IK, DAT IS HIJ. En met deze wetenschap ben ik lekker een jaar aan het werken gegaan. Wederom kwamen er bijna allemaal dezelfde reacties, met een enkele uitzondering daargelaten. Het is zo'n bevrijding om alles vanuit je eigen gevoel te mogen en kunnen doen.
Na een jaar lekker met mijzelf aan de slag te zijn geweest werd het tijd om dan ook de volgende cursus, Synergie, te gaan volgen bij Bart en Merijn. In eerste instantie ging ik met echte tegenzin naar deze cursus, bang als ik was voor nog meer vuiligheid, welke misschien nog wel ergens verstopt zou kunnen zitten. Mijn angst bleek in het geheel dan ook zeer terecht te zijn, toen er een denkbeeldige container met vuiligheid uit het water werd gevist voor mij. En ik maar denken dat ik er al was, nou echt niet !!! En als iemand je dat even haarfijn gaat zitten vertellen, dan komt zoiets heel hard aan. Nog meer werken aan mijzelf en nog meer mijzelf mogen zijn, dat was de boodschap. En wat kan het mooi zijn als je aan het einde van de cursus lekker in het zonnetje zit en met je medecursisten nog aan het nagenieten bent. Alleen jammer dat je dan uit elkaar gaat en weinig of niets meer van elkaar verneemd.
Ook deze cursus heeft mij nog sterker gemaakt dan ik al was. Ik had er zeker geen spijt van, maar miste zeker nog wel iets.
Door het gemis ben ik begin dit jaar naar de Permanente Groep training gegaan, met het idee dat ik dan in een groep zou zitten welke wel bij elkaar zou blijven. Deze cursus heeft mij bovenal geleerd om een relatie met anderen op een veilige en serieuse manier aan te kunnen gaan. De Permanente Groep heet "The Invitation" en is de eerste groep zijn zonder Bart en Merijn. Nu komen wij eens in de zes weken bij elkaar om eens goed met elkaar van gedachten te wisselen. En als ik mij dan bedenk dat hierin gelukkig ook mensen zitten die gewoon eerlijk zeggen waar het op staat en dat wij nog maar eens goed in de spiegel moet kijken, dan geeft mij dat een heel bevrijdend gevoel. Gewoon eerlijk tegen elkaar kunnen zijn zonder dat zoiets consequenties heeft voor de relatie. Iets wat in het bedrijfsleven helaas niet begrepen wordt en in veel gevallen zelfs niet eens gewaardeerd wordt. Ik heb hier persoonlijk al wat ervaring mee opgedaan en dan is het heerlijk om te weten dat het niet mijn probleem is. Alleen jammer dat sommige het gewoon niet begrijpen. Misschien is het volgen van zo'n cursus voor deze mensen ook wel raadzaam.
Ik heb in al deze cursussen bovenal geleerd om mijzelf te kunnen zijn en van daaruit de kracht en plezier te vinden om lekker te kunnen leven zoals ik dat wil. Het klinkt soms heel egoïstisch, maar ik heb leren zeggen "IK ben belangrijk". En na al die jaren van ervaring pluk ik daar nu de vruchten van, zowel in privé- als zakelijk opzicht.
Ik dank jullie dan ook voor deze vreselijk mooie ervaringen tot nu toe en ben ervan overtuigd dat er nog velen zullen volgen. Ik besef mij terdege dat ik alleen maar nog sterker kan worden door met mensen, zoals jullie, te mogen en kunnen communiceren.
QUOTE "THERE IS ALWAYS A PLACE, TOGETHERE"
Peter Roovers
Herman Beuker
Het uitgangspunt van de 5-daagse training is de relatie. Na enig nadenken had ik al snel iets van: ja, dat is waar.
En voor je het weet ga je weer verder met je leven. Niet als je 5 dagen met Bart en Merijn hebt doorgebracht.
Op een zondagmorgen in juni vertrok ik naar Zuid-Limburg. Daar trof ik, naast Bart en Merijn, nog vier andere mensen aan die ik nog nooit gezien of gesproken had.
Na enkele minuten reageerde Bart op een opmerking van iemand met de woorden: 'dat koop ik niet van jou'. De training was begonnen.
In een proces van vertragen, openheid en stilstaan bij, werd naar echtheid gezocht.
Hoewel het vertragen een middel was, merkte ik dat het op mij het effect had dat ik mij rustiger ging voelen. Nu, maanden later merk ik dat dit vertragen nog steeds in mijn systeem zit. Dan merk ik dat de mensen om mij heen maar
doorgaan en doorgaan. Leren stil te staan. Alleen dat was de training al waard.
Wat ik tegenkwam was echtheid. Voor mij, in dit geval, een beter woord dan authenticiteit of volkomen jezelf zijn.
Echtheid van Bart en Merijn. Niet soft, niet hard, wel betrokken. Bart, direct en doelgericht, maar wel met warmte. Merijn, die mij veel kanten van mezelf liet zien.
De relatie die ik met mensen heb, daar gaat het om. Waar ik eerst dacht dat een gezamenlijk doel of zelfs een missie de binder kon zijn, heb ik toen ervaren en ervaar ik nog steeds, dat de relatie die ik met mensen heb de basis vormt. Uiteindelijk is het de relatie die ik met mezelf heb de bepalende factor. Hoe echt ben ik?
Wat ik eraan overgehouden heb is op de eerste plaats vier mensen van mijn permanente groep en al die andere mensen bij wie het om de relatie gaat..
Zij hebben misschien hetzelfde ervaren als ik. Ben ik er nu? Welnee, want met de relatie als basis en met de middelen als openheid, echtheid en betrokkenheid, bouwt de Permanente Groep verder aan de relatie en bouw ik aan mezelf.
Het klinkt zo simpel; het gaat om de relatie. Na 5 dagen training met Bart en Merijn heb ik de mensen en de middelen waar ik heel blij mee ben en vind ik: de permanente groepen, de wereld over.
Vriendelijke groet,
Herman Beuker